Tien jaar geleden stapte Anouk als 24-jarige voor het eerst het Servicebureau van KinderThuisZorg binnen. Inmiddels zijn we heel wat mooie herinneringen, bijzondere gesprekken en gezellige momenten verder. Als medewerker Arbo-Gezondheid zet ze zich in voor de gezondheid en het welzijn van collega’s, waarbij persoonlijke aandacht centraal staat. Van een eerste werkdag vol chaos tot het begeleiden van collega’s in moeilijke periodes. Anouk blikt terug op tien jaar KinderThuisZorg, waarin ze niet alleen professioneel, maar ook persoonlijk is gegroeid.
Een eerste werkdag vol gezellige chaos
Op 1 september 2016 begon Anouk bij KinderThuisZorg, toen nog op het Servicebureau in Winterswijk. Die eerste werkdag herinnert ze zich nog goed.
“Ik startte toen samen met meerdere nieuwe collega’s op het Servicebureau. We begonnen blijkbaar met zóveel enthousiasme tegelijk dat er eerst nog wat extra bureaus en werkplekken uit de grond gestampt moesten worden om iedereen überhaupt een plekje te geven. Het was chaos!”
Toch voelde Anouk zich vanaf het eerste moment op haar plek. “Ik weet nog goed dat ik vanaf dag één meteen de gezellige sfeer proefde. Het voelde eigenlijk direct goed: leuke collega’s, veel gezelligheid en vooral heel veel zin om aan de slag te gaan. En inmiddels zijn we gewoon alweer 10 jaar verder… Waar blijft de tijd?!”
Het besef hoe waardevol het werk is
In die tien jaar zijn er ook momenten geweest die Anouk niet snel zal vergeten. Zoals het eerste bedankkaartje dat ze op het Servicebureau zag binnenkomen van een gezin dat bij KinderThuisZorg in zorg was geweest.
“Ze bedankten KTZ voor alle goede zorgen en vertelden dat hun kindje inmiddels geen zorg meer nodig had. Ze waren daar ontzettend dankbaar voor. Ik vond het heel bijzonder om te beseffen wat de zorg van KTZ voor een gezin kan betekenen.”
Tegelijkertijd ontdekte ze ook de andere kant van het werk.
“Ik weet nog goed dat ik schrok toen ik hoorde hoeveel kindjes binnen onze zorg ook komen te overlijden. Ik was toen 24 en had daar eigenlijk nooit echt bij stilgestaan. Dat was voor mij wel even een heel bijzonder en confronterend besefmoment. Het maakte meteen duidelijk hoe waardevol, maar soms ook hoe intens het werk binnen KTZ is.”
Dat besef heeft haar ook persoonlijk veranderd. “Door mijn werk bij KTZ ben ik me er veel bewuster van geworden dat de gezondheid van je kinderen helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Het heeft me geleerd om extra te genieten van onze drie kids, van de grote momenten, maar misschien nog wel meer van alle kleine, alledaagse dingen.”
“Dat hebben we samen toch maar mooi even gefixt!”
Wat Anouk na tien jaar nog steeds veel voldoening geeft, is het begeleiden van collega’s die een moeilijke periode doormaken.
“Waar ik echt blij van word, is als ik een collega die ik tijdens een verzuimperiode heb begeleid of met wie ik langere tijd intensief contact heb gehad, weer zie stralen en met plezier aan het werk zie gaan. De weg ernaartoe gaat echt niet altijd zonder hobbels (soms zijn het flinke hobbels), maar als iemand er uiteindelijk weer staat, vind ik dat zo mooi om te zien.”
En daar mag ze best een beetje trots op zijn, vindt ze zelf. “En ja, dan ben ik stiekem best een beetje trots. Vooral op die collega, maar eerlijk is eerlijk: ook een klein beetje op mezelf. Want dat hebben we samen toch maar mooi even gefixt!”
Juist die persoonlijke aandacht vindt Anouk belangrijk. Een bijzonder compliment van een collega die ze langere tijd tijdens een ziekteproces begeleidde, is haar dan ook altijd bijgebleven.
“Vanuit ons beleid van aandacht stuur ik collega’s dan zo nu en dan een attentie, gewoon om te laten weten dat we aan ze denken. Deze collega zei op een gegeven moment dat ze de bloemen eigenlijk het liefst naar míj terug wilde sturen, als bedankje voor mijn geduld, luisterend oor en adviezen. Dat vond ik zó ontzettend lief!”
“Uiteindelijk doe je gewoon je werk en probeer je er voor iemand te zijn, maar zo’n opmerking maakt dan toch wel even extra duidelijk dat die persoonlijke aandacht echt iets kan betekenen.”
Tien jaar vol groei, gezelligheid en een beetje gezonde chaos
Als Anouk terugkijkt op de afgelopen tien jaar, ziet ze ook hoeveel ze zelf is veranderd.
“Tien jaar geleden stapte ik als 24-jarige bij KTZ binnen, enthousiast en vol goede moed, maar natuurlijk nog zonder enig idee wat er allemaal op mijn pad zou komen. Inmiddels ben ik tien jaar werkervaring, heel veel mooie en pittige gesprekken, de nodige levenslessen en drie kids verder.”
“Ik denk dat ik een stuk zelfverzekerder ben geworden, beter weet waar mijn kracht ligt en ook makkelijker mijn mening durf te geven. Tegelijkertijd heb ik geleerd dat je niet alles kunt oplossen, maar dat echt luisteren en er voor iemand zijn soms al ontzettend veel kan betekenen.”
Naast de bijzondere gesprekken en persoonlijke ontwikkeling zijn er natuurlijk ook genoeg gezellige herinneringen. De KTZ-dagen staan bij Anouk hoog op het lijstje.
“De fantastische KTZ-dagen zijn daar absoluut een van! Het blijft iedere keer weer leuk om zoveel kinderverpleegkundigen te spreken, bij te kletsen en samen een gezellige dag te hebben. Maar ook de borrels met mijn collega’s, of dat nu op het SB is, gezellig in de stad of in de kroeg. Ik hou van die gezelligheid ;)”
En die gezelligheid gaat volgens Anouk prima samen met de nodige drukte.
“Je kunt ’s ochtends met een keurig lijstje beginnen van alles wat je die dag gaat doen… en aan het einde van de dag ontdekken dat je ongeveer niets van dat lijstje hebt gedaan, maar wél twintig andere dingen hebt opgelost.”
“Ik hoop echt dat dit zo blijft!”
KinderThuisZorg is in de afgelopen tien jaar flink gegroeid. Toch is er volgens Anouk iets belangrijks hetzelfde gebleven.
“Voor mij zit het verschil vooral in de persoonlijke sfeer en de enorme betrokkenheid. KTZ is in de afgelopen tien jaar flink gegroeid, maar toch zijn de lijntjes nog steeds kort en kennen we ontzettend veel collega’s bij naam (ik hoop ook echt dat dit zo blijft!).”
“Er is ruimte voor gezelligheid, een grapje tussendoor en op z’n tijd een beetje gezonde chaos. Maar wat KTZ voor mij bijzonder maakt, is dat iedereen uiteindelijk hetzelfde doel voor ogen heeft: de allerbeste zorg voor de kinderen en hun gezinnen. Of je nu als kinderverpleegkundige bij een gezin thuis staat of op het Servicebureau werkt, iedereen draagt daar op zijn eigen manier aan bij.”
En wat van Anouk over tien jaar absoluut nog moet bestaan? De persoonlijke en betrokken sfeer, de KTZ-dagen, de gezamenlijke verjaardagslunch op het Servicebureau en natuurlijk de zomerborrel. “Die mogen wat mij betreft nooit van de kalender verdwijnen!”
Op naar de volgende tien!
Tien jaar KinderThuisZorg samenvatten in een paar woorden is niet eenvoudig. Toch weet Anouk precies wat deze periode voor haar betekent.
“Tien jaar KTZ betekent voor mij heel veel mooie herinneringen, bijzondere ontmoetingen, persoonlijke groei, samen lachen én soms een traan. Maar vooral: tien jaar met ontzettend veel plezier werken bij een organisatie waar ik me thuis voel en waar ik stiekem best een beetje trots op ben.”
En daarmee is haar enthousiasme na tien jaar nog altijd even groot.
“Op naar de volgende tien, al klinkt dat ineens wel héél lang!”
